Spitfire

Vickers Supermarine Spitfire

 


Spitfire XVI van het 350 Sqn
in actie boven bezet Europa

De Supermarine Spitfire wordt het eerst door Belgische piloten gevlogen in het begin van de IIe Wereldoorlog. De Belgische piloten en kandidaat piloten komen van overal: van Noord en Zuid Amerika, Afrika en zelfs China. Maar de meesten komen uiteraard uit België na een periode in Franse, Portugese of Spaanse krijgsgevangenkampen. De meesten worden ingelijfd bij de Royal Air Force en verdeeld over verschillende Bomber en Fighter Squadrons. Op 11 februari 1941 word een Belgische flight opgericht in de schoot van het 609 Sqn. Na amper een jaar wordt hun aantal zo groot dat beslist wordt een volledig Squadron op te richten op 11 februari 1942: het 350 Sqn met code MN. In november van hetzelfde jaar komt er een tweede Squadron bij: het 349 Sqn met code GE. Ze worden uitgerust met Spitfire Mk II A van de R.A.F.
De rijke Belgische koloniën doen hun duit in het zakje en brengen genoeg kapitaal bij elkaar voor de aankoop van 12 Spitfires V voor het 350 Sqn.

 Na verloop van tijd worden de twee Squadrons uitgerust met Spifire IX van de Royal Air Force.

In de nadagen van de IIe WO ontvangen de Squadrons de Spitfire LF16E en worden uiteindelijk gestationeerd in bezet Duitsland, op de basis Fassburg. Het is daar dat de Spitfires in 1946 de Belgische kleuren voor het eerst dragen.
Als in 1948 de Belgische Luchtmacht opgericht wordt, komen deze 'Spits' mee naar België, in leen van de R.A.F. De Belgische regering beslist een aantal Spitfires aan te kopen om er de nieuwe Wings en Smaldelen mee uit te rusten. De Britten blijken niet geïnteresseerd hun modernste type al te verkopen en bieden een aantal Spit IX en Spit XIV aan. Uiteindelijk worden 48 Spitfire IX (codes SM1-SM48) voor de elementaire vliegschool en 108 Spitfire F14C, F14E en FR14E (codes SG1-SG108) voor de actieve Smaldelen aangekocht. Samen met de 24 Spitfire LF16E (codes SG109-SG132) bezit de Belgische Luchtmacht dan 170 Spitfires van diverse pluimage.
Een jaar later worden de geleende LF16E's teruggegeven aan de R.A.F. De Spitfire blijft in dienst bij de Belgische Luchtmacht tot de 10de Wing in 1952 haar eerste Thunderjets ontvangt.



Technische Fiche

Spanwijdte 10,19 m
Lengte 10,08 m
Hoogte 3,91 m
Motor Rolls-Royce Griffon 65 met 2035 PK
Maximum snelheid 706 Km/u - 381 Kts
Plafond 13.115 m - 39.345 ft
Vliegbereik 1.367 km - 738 Nm
Gewicht 3.946 kg - 8700 Lbs
Bewapening Twee 20 mm Hispano Mk2 kanonnen.
Twee .50 Browning machinegeweren (12,7mm)
Twee aanhechtingspunten onder de vleugels voor bommen of brandstoftanks.

 

Vickers-Supermarine Spitfire F14C/F14E/FR14E


Spitfire FR.XIV E, 350ste Smaldeel, 1ste Wing Dagjacht


Kleurenschema's

De eerste Spitfires Mk I zijn in het vooroorlogse bruin/groene kleurenschema gespoten zoals alle toenmalige Britse vliegtuigen. Vanaf de Spitfire Mk II wordt een nieuw grijs/groen schema toegepast. Buiten enkele uitzonderingen zoals woestijncamouflage, worden alle Spitfires in dit nieuwe kleedje afgeleverd.


Spitfire Mk.I B, november 1940


Spitfire Mk.II A, 350Sqn, november 1941


Spitfire Mk.V B, 234Sqn, mei 1942


Spitfire Mk.IX E, 453Sqn RAAF, juni 1944


Spitfire Mk.XVI, 349Sqn, Fassburg 1945


Spitfire FR XIV E, 350Sqn, laat 1945


Spitfire F XIV E, 349Sqn, laat 1945


Spitfire FR XIV E, 1e Smaldeel, 2de Wing, 1947

Na de oprichting van de Belgische Luchtmacht in 1948 worden de meeste Spitfire's volledig zilver gespoten, met enkel vóór de cockpit een zwarte band tegen reflectie van het zonlicht.


Spitfire Mk.IX , OTU Brustem, 1949


Spitfire FR XIV E, Jachtschool Koksijde, 1950


Spitfire F.Mk XIV E, 2de Smaldeel, 2de Wing Dagjacht